Rastnivîs · Kurdî

Nav û rastnivîsandina navan 1

Nav parçeyek e ji axaftina kurdî ( yek ji bêjeyên zimanê kurdî ye). Tiştek , kesek, lawirek yan jî, cihek bi vê bêjeyê tê naskirinê.

Beşên Navan

Di zimanê kurdî de du beşên navan hene:

Navên ku mirov bi her pênc hestên ( hisên ) xwe dikare nas bike, an ku hebûneke wan berçav hebe, ji van navan re şênber (madî) tê gotinê.

Mîna: Av , nan, çiya, ba, çêlek, berx, çivîk, bilûr ...

Navên ku mirov nikare bi hestên xwe nas bike, yan ku hebûneke wan ya berçav tune ye, lê mirov di raman û mêjiyê xwe de wan nas dike. Razber (manewî) ji van navan re tê gotinê.

Mînak: Giyan ( rih ), jîrî, hiş, sewda, bext, raman....

A. Navên şênber

Navên şênber yên xwedî giyan:

Jin Narîn, şêrîn, Gulê, Perwîn, Zînê,

Mêr Azad, Hogir, Xebat, Hawar, Reşo,

Mirovên nêr Mêr, xort, bav, bira, xal, ap,

Mirovên mê Jin, keç, bûk, xwîşk, dotmam, ....

Lawirên nêr Beran, nêrî, ga, beraz, dîk, hesp...

Lawirên mê Bizin, çêlek, mih, mehû, mirîşk,

Navên şênber yên bêgiyan

Mêza Av, baran, berf, beroş, ode, cam ...

Nêrza Kon, nan, kevir, agir, êzing,

B. Navên Razber

Ev nav tiştekî bêrih û can, bêleş û giyan bi nav dikin. Tiştekî ne berçav e, lê mirov di ramana xwe de nas dike.

Mînak: Hêvî, tirs, mêranî, raman, saw, merdî, cangorî.....

Navên razber sê beş in:

1. Navên Ramanî

2. Navên ku bi paşgînên " atî, tî û î " tên sazkirinê.

3. Navên raderî

1. Navên ramanî

Nêrza Sewda, rih, derd, hiş,...

Mêza Hêz, hêvî, tirs, saw,...

2. Navên jêbirînî

atî Reşatî, serokatî , koratî, mirovatî,....

tî Hevaltî , biratî, zavatî, feqîrtî,..

î Erzanî, xweşî, hogirî, giranî, rebenî,...

3. Navên raderî

Ev nav raderên lêkeran bi xwe ne. Dema ku wek nav tên bikaranînê:

n çûn, man, bûn, dan,..

in birin, kirin, hatin, firotin,..

în anîn, kirîn, nalîn, revîn, firîn,...

andin kelandin, tirsandin, kenandin,

Bi du awayên din nav di zimanê kurdî de par dibin. Nasnav û gelempernav:

a. Nasnav

Ev nav mirovekî yan tiştekî bi tenê binav dikin û ew tişt yan ew kes bi wî navî xuya ye. Nasnav, navên tiştan, jinan, mêran û welatan in.

Mînak:Kurdistan, Afrîn, Kobanî, Hêzil, Ferad, Bagok, Botan, Qamişlo, Şêrîn, Zêrîn, Azad, Reşo, Dîcle,..

Nasnav herdem bi tîpa gir dest pê dikin û dibe ku bi tevayî jî, gir bên nivîsandinê.

Ez diçim Qamişlo.

Rêzan Gulê li Amedê dît.

Di kurdî de nasnav ev in:

1. Navên kesan( Rastnav )

Ev navên mirovan in.

Mînak: Bêrîvan, Egîd, Simko, Rewşen, Sêvê, Temo, Azad, Raperîn, Rêwîn,...

Ev nav ji sê navan pêk tên:

1. Navê pêşî Azad ( navê kesekî ye )

2. Navê bav Şivan ( Şivan bavê Azad e )

3. Navê malbatî Temo ( Şivan ji mala Temo ye )

Azadê Şivanê Temo yan jî, Azadê kurê Şivanê Temo.

2. Navên malbatî

Bedirxanî, Osmanî, Pehlewî, şikakî,...

3. Navên nijadî

Kurd, Faris, Ereb, Tirk, Ermen,...

4. Navên erdnîgarî

Navê welatan Kurdistan, Misir, Filestîn, Çîn,

Navê bajaran Amed, Şirnex, Qamişlo,

Navê çiyan Bagok, Gebar, Cûdî, Agirî,

Navê çeman Hêzil, Ferad, Dîcla, Xabûr,

Navên cih û deran Botan, Xerzan, Hesinan,

Herwiha navên gundan jî, ji nasnavan tên hejmartinê.

b. Navên Celeb

Ev nav her tiştên ji beşekî, babetekê yan jî, celebekî binav dikin.

Mîna: Çiya, Bajar, welat, mih, bizin, beran, ga, mirov,

Navên celeb bi du beşan tên parkirinê:

1. Navên Beş

Ev nav bi kêrî navkirina tiştên ji celebekî yan beşekî tên.

Mînak: Mih, balinde, çiya, mirov, lawir, candar,...

2. Navên kombêj

Ev nav bi kêrî navkirina parçeyekî yan jî, komekê ji navekî beş tên.

Mîna: Lek, kerî, ref, selef,...

Kerîyek pez.

Refek balefir.

Selefek siwar.

Navên Celeb bi awayekî din bi sê beşan tên parkirinê:

A. Navên Cih ( lûs )

B. Navên Alav ( amraz )

C.Navên dumil

A. Navên Cih

Ev nav derekê, cihekî yan jî, warekî bi nav dikin.

Mînak: Xanî, meydan, dibistan, forotgeh, nexweşxane, mûristan, çayxane,...

Navên cih du beş in:

1. Xweber

Navên cihîn yên xweber bi xwe cihekî yan jî, derekê bi nav dikin.

Mînak: Keleh, bazar, bênder, xanî, şikeft,...

2. Sazber

Navên cihîn yên sazber ji nav û bêjeyên din bi yekgirtina paşgînan tên çêkirinê. Paşgînên ku navên cihîn saz dikin ev in: Istan, geh, zar, xane, lîn, dîn,..

Istan Kurdistan, Hindistan, Erebistan, gulistan, goristan, mûristan, karistan, daristan,...

Geh Dengeh, lîzgeh, çêregeh, bargeh, zanîngeh, kargeh, tomargeh, ….

Zar Çîmenzar, gulzar,...

Xane Mêvanxane, nexweşxane, dermanxane,

Lîn Kulîn, hêlîn, xwêlîn, biriqlîn,...

Dîn Kadîn,...

B. Navên Alav

Ev nav bi kêrî navkirina alavekî (amraz, destek) tên. Mînak: Şûr, kêr, birek, badek, xame,...

Ev jî, du beş in:

1. Alavên Xweber

Navên ku ji xweber alav in, wek: Qelem, kevçî, bivir, tevşo,...

2. Alavên Sazber

Ji bêjeyên din bi alîkariya paşgînan çêdibin. Paşgînên ku navên alav saz dikin ev in:

Ek, dan, cîv, ing, ar,..

Ek Birek,badek, pêçek,

Dan Çaydan, xwêdan, xwelîdan, kildan, kevçîdan

Çîv Kilçîv

Ing Bêjing, hevring, saring

Ar Xîzar

Gelek nav bi (ing) dawî dibin, lê ne alav in. Wek: Ziving, rojing,...

C. Navên Dumil

Navên dumil bi du awayan çêdibin:

1. Hevbend

Ev nav bi çar awayan çêdibin:

- Nav û rengdêr Girsor, rûreş, dilpak,

- Du nav Marmasî, sîrdim, biramak,

- Nav û hoker Berçavk, bermalî, navmalî,

- Nav û lêker Gerav, bager, dermansaz..

2. Navên xurdezad:

Ev nav bi alîkariya paşgînan çêdibin. Mîna:

Gûn Argûn, pargûn

N Xewn, tevn

Ji bilî nasnavan hemû celebên navan bi tîpa hûr tên nivîsandinê eger ev nav ne di destpêka hevokê de bin.

Ez diçim welat.

Azad ji bajêr tê.

Min Zoro li daristanê dît.

Zayenda navan

Di zimanê kurdî de du zayend hene: Nêr û mê. Ev zayend bi du beşan par dibin:

Rasteza :

Navên ku bi rastî nêr in yan jî, mê ne.

Mînak:

Navên bi rastî nêr Xort, mêr, ga, beran,

Navên bi rastî mê Keç, jin, çêlek, mih, bizin,..

Gumanza :

Navên ne nêr û ne mê ne. Lê di zimên de mîna rastezayan hin nêr û hin mê tên bikaranînê. Dema em bixwazin navekî ji van nas bikin ku nêr yan mê ye, emê hevokekê bi vî navî saz bikin. Gava paşgîna " ê " bistîne, ev nav nêr e, lê gava " a " bistîne mê ye. Mînak:

Dil Dilê germ.

Çiya Çiya Cûdî.

Çem Çemê Dîcle pêlan dide xwe.

Navên : Dil, çiya û çem ne nêr û ne mê ne, lê di zimên de mîna navên nêr tên bikaranînê, jiber ku di hevbendiyê de " ê " distînin.

Av Ava kaniya me zelal e.

Şoreş Şoreşa Kurdistanê pêş de diçe.

Gul Gula sor.

Navên Av, şoreş û gul ne nêr û ne jî, mê ne , lê di zimên de mîna navên mê tên bikaranînê û paşgîna " a " di hevbendiyê de distînin.

Navên Nêrza

Navên nêrza du beş in:

Rastezayên nêr

Ev nav bi rastî zayend nêr in. Nêrza jî, di Kurmancî de ev in:

Navên mirovên nêr Mêr, law, kur, zilam, zava,

Navên mêran Azad, Zerdeşt, Hogir,

Navên lawirên nêr Beran, nêrî, ga, dîk, beraz,

Gumanzayên nêr

Ev nav bê zayend in, ne nêr û ne mê ne. Lê di zimên de mîna navên nêr tên bikaranînê. Mînak: Xanî, guh, çiya, çem, nan, dil, serî, kevir, dest, kon, gopal,…

Navên nêr paşgîna " ê " di forma hevbendiyê de distînin. Mînak:

Xortê şoreşger.

Lawê Medya.

Reşo kurê Zoro

Hogirê leheng.

Beranê tov.

Ga cot.

Nanê sêlê.

Çemê Ferat.

Navên mêza

Navên mêza du beş in: Rastzayên mê û gumanzayên mê.

Rastezayên mê bi rastî zayend mê ne. Rastezayên mê jî, ev in:

Navên kesên mê Jin, keç, bûk, dê, xûşk, met,

Navên jinan Şêrîn, Narîn, Dîcla, Gulê,

Navên lawirên mê Mih, bizin, çêlek, mirîşk, dêl,...

Gumanzayên mê

Ev nav bi rastî ne nêr û ne mê ne, lê di zimên de mîna navên mê tên bikaranînê û paşgîna " a " distînin. Mînak: Teşt, çal, dar, rê, pênivîs, berf, av, şoreş, tirs, hêvî, birîn, kel,...

Ji gumanzayên mê re rêzanek heye. Ew jî ev e:

Ev beşên navên razberî herdem mê ne:

Navên jêbirînî

Navên ku bi " atî, tî û î " dawî dibin. Ev nav herdem mê ne û paşgîna " a " distînin. Mînak:Serokatî, koratî, mirovatî, reşatî, hevaltî, biratî, bijartî, zavatî, erzanî, xweşî, hogirî, giranî,...

Navên raderî

Navên raderî raderên lêkeran in û herdem mê ne. Mînak:

Kirin, çûn, hatin, man, hebûn, firîn, firotin, ketin, lerizandin, damezirandin, firandin, kelandin,...

Navên zayend mê di hevbendiyê de herdem paşgîna " a " distînin. Mînak:

Çala avê. Berfa sipî.

Keça şervan. Jina azad.

Bizina kej. Miha qer.

Şêrîna jîr. Hevaltiya gelan.

Xweşiya çiyan. Hebûna zimên.

Çûna zozanan. Hilkişandina çiyan.

Navên duzayend ( Nêremê )

Navên du zayend li gor kesê ku mirov liser diaxive carna nêr û carna mê ne, yan ku jibo nêr û jibo mê jî, tên bikaranînê. Mîna navên : Heval, yar, dijmin, dost, karker, mamoste, şervan, hogir, şoreşger, ...

Ev nav û yên mîna wan dema bi navekî nêr re hevbend dibin " ê " distînin û dema bi yekî mê re be paşgîna " a " distînin. Mînak:

Hevalê dilsoz ( dema heval nêr be - xort, mêr )

Hevala dilsoz ( dema heval jin be )

Herwiha em dibêjin:

Yarê delal Yara delal

Dostê çeleng Dosta dilsoz

Mamoste dibistanê Mamosteya dibistanê

Şervanê azadiyê Şervana azadiyê

Karkerê jîr Karkera jîr

Şoreşgerê kurd Şoreşgera kurd

Dijminê hov Dijmina hov

Evîndarê welat Evîndara welat

Xebatkarê hêja Xebatkara hêja

Têkoşerê gernas Têkoşera gernas

Hogirê min Hogira min

Navên nêr

1- Navên mirovên nêr : Bav , ap, xal, zava,

2- Navên candarên nêr: Ga, beran, dîk, ...

3- Navdêrên hejmarî: Du, sê, çar, pênc, deh, sed, hezar,... lê yek mê ye.

4- Navên rengan: Sor, zer, kesk (heşîn ), qehweyî, agirî...

5- Navên gewher û madenan: Hesin, zêr, zîv,… Derî vê rêzê hilberînên petrol û komirê mê ne: Mazot, benzîn, komir, ..

6- Berhemên candaran: Goşt, penîr, mast, nîvişk, şîr,…

Derî vê rêzê: hêk, hirî û liva mê ne.

7- Mêweyên ( fêkî ) hişk: Hejîr, mewîj, ...

8- Darên hişk: Dar, tîrek, ço, ..

9- Hemû avên herik: Çem, cobar, ...

Derî vê rêzê co û sûlav mê ne.

10- Qût û dexil û hemû celeb navên wan: Qut, dexil, genim, ceh,…

11- Endamên laşê mirov yên der ve hemû nêr: Serî, çav, guh, dest, çerm, zik, Navên mê

1- Mirovên mê û navên wan:Dê, xwîşk, met, bûk, şêrîn, Lîlav, Şermîn, Nermîn, Çîmen, Sûlav, Laliş, Narîn...

2- Hemû candarên mê : Mî, bizin, çêlek, mirîşk, mehîn, dêlik,...

3- Avên aram ( sekinî ): Derya, gol, bîr, çal, Derî vê rêzê delav nêr e .

4-Navên erdnîgarî yên bajar, gund, çiya, deşt û welatan: Amed, Xanik, Bagok, Heran, Kurdistan,...

Derî vê rêzê navên çeman nêr in: Ferad, Xabûr, ….

5- Êwirgeh: Şikeft, bereh,...

Derî vê rêzê kon, xanî, axwir û stewl nêr in.

6- Navgînên siwariyê: Otomobîl, taksî, tirên, firok, keştî....

7- Tiştên ji asîmanan tên jêr û heyînên asîmanî: Baran, berf, stêr, roj, heyv,...

Derî vê rêzê ba û ewir û asîman nêr in.

8- Nexweşî, êş û navên nexweşiyan

9- Xwarinên pijandî û tiştên xwaringehê, lê nan, goşt, kefçî û çetel nêr in.

10- Navên mûzîk û nivîsandinê.

11- Navên sîleh û çekan, lê çekên sipî: şûr, gurz, doqik, bivir, şeşperî ,nêr in.

12- Navên ku bi " î " , " ahî ", " tî " û "atî" dawî dibin: Erzanî, meznahî, hevaltî, biratî, ...

13- Navên tîpên abc

14- Darên heşîn ( ter )

15- Navên gulan

16-Navên pirtûk û pergalên nivîsandinê: pel, kaxiz, pênûs,...

17- Pût û celebên giyayên ku dibin pût jibo candaran, lê ceh nêr e

18- Hemû navên raderî ( raderên lêkeran ) : çûn, hatin, birin ,...

19- Endamên laşê mirov yên hundir tev mê ne : ceger, rovî, kezeb,...lê dil nêr e.

20- Navên sal, hefte, rojên hefteyê, meh û demsalan hêmû mê ne.

selim@bicuk.de